پروتکل چیست و چند نوع پروتکل داریم ؟

پروتکل چیست و چند نوع پروتکل داریم ؟

پروتکل چیست ؟

پروتکل (Protocol) در مباحث کامپیوتری، شبکه، اینترنت و در کل فناوری اطلاعات، به قراردادی گفته می‌شود که شامل مجموعه ضابطه‌هایی است که امکان ارتباط بین دو نقطه (مثلاً مرورگر کاربر و وبسایت) را فراهم می‌کند به صورتی که هر طرف، منظور طرف دیگر را می‌فهمد.

یعنی هر protocol مشخص می‌کند که در کاربردش، داده‌ها چگونه قالب بندی و پارامتر بندی شوند، چگونه ارسال شوند . در سمت دیگر وقتی داده‌ها دریافت می‌شوند چه اتفاقی باید بیفتد یا اطلاعات باچه فرمی فشرده شود تا حداقل پهنای باند به کار گرفته شود. چگونه اطلاعات رمزگذاری شوند تا در مسیر انتقال کسی به آن‌ها دست نیابد. چگونه عمل خطایابی و تصحیح خطا در ارتباط و انتقال داده‌ها انجام شوند و … .

پروتکل

پروتکل های زیادی وجود دارد که می خواهیم نگاهی به برخی از مهمترین آنها بیندازیم:

 HTTP:

مخفف Hyper Text Transfer Protocol است و برای ایجاد ارتباط، دریافت و ارسال اطلاعات گفته می شود. پروتکلی که از آن در سایت های اینترنتی استفاده می شود و شما به عنوان کاربران اینترنت به صورت روزانه با آن سر و کار دارید. این پروتکل با استفاده از پروتکل TCP/IP راهی میان سرور و کلاینت ها ایجاد می کند و به این صورت بسته های اطلاعاتی روی خطوط اینترنت و بین رایانه ها در شبکه جابجا می شوند.

  HTTPS:

این پروتکل دقیقا همان پروتکل HTTP است، با این تفاوت که از یک گواهینامه SSL برای امنیت بیشتر اطلاعات استفاده می کند.

 FTP:

مخفف File Transfer Protocol است و همانطور که از نام آن پیداست به مفهوم protocol انتقال فایل ها است. این پروتکل طوری طراحی شده است که در هر لحظه به شما امکان برقراری ۲۵۶ ارتباط همزمان را می دهد. این پروتکل احراز هویت هر کلاینت را در شبکه به عهده دارد و اجازه جابجایی فایل ها از درایو به سیستم درخواست کننده را به عهده دارد.

FTAM:

این پروتکل برای انتقال و مدیریت فایل ها و بسته ها به کار می رود و قدرت انتقال پکت ها را از کامپیوتر به سرور و بلعکس و همچنین مدیریت آنها را دارد. عملکرد پروتکل FTAM شبیه به FTP است اما تا کنون نتوانسته جای این protocol را بگیرد.

RTP:

این پروتکل مخفف Real-Time Transport Protocol است و برای انتقال اطلاعات در لحظه به کار می رود. بیشترین موارد استفاده این پروتکل در VOIP (تکنولوژی انتقال صدا) است. یکی از مزیت های این protocol انتقال صدا به چندین مقصد است و به خاطر اینکه یک انتقال لحظه ای داره مسلما از نظم زیادی برخورداره.

LCP:

یکی دیگر از پروتکل ها LCP یا Link Control Protocol است. این پروتکل در پروتکل PPP وجود دارد و وظیفه آن تست و پیکربندی اتصالات در لایه پیوند داده ها است. در واقع این پروتکل هویت سیستم فرستنده و گیرنده را بررسی می کند تا ارتباط میان این دو رایانه برقرار شود.

SNMP:

مخفف Simple Network Management Protocol است. اینprotocol از مجموعه پروتکل های زیرمجموعه TCP/IP است و برای مدیریت و تبادل اطلاعات بین دستگاه های مدیریت استفاده می شود. این protocol به مدیر شبکه امکان می دهد تا از راه دور سیستم ها، مسیریاب ها و دیگر تجهیزات را مدیریت و نظارت کنند.

NCP:

این پروتکل مخفف Network Control Protocol است و همان طور که از نام آن پیداست کار کنترل را به عهده دارد. NCP به کاربران اجازه می دهد تا از راه دور رایانه خود را مدیریت و از طریق آن بتوانند فایل ها و بسته ها را میان سیستم ها جابجا کنند.

protocol

TCP/IP:

یکی از پرکاربردترین و پروتکل های اینترنتی است و مخفف Transmission Control Protocol Internet Protocol است. این protocol از دو بخش TCP و IP تشکیل شده است و تعیین می کند سیستم ها در شبکه چطور ارتباط داشته باشند و انتقال اطلاعات را به عهده دارد.

SMTP:

این protocol هم یکی از پروتکل های TCP/IP است و برای ارسال و دریافت پست های الکترونیکی به کار می رود. همچنین امکان ذخیره داده ها را روی سرور فراهم می کند.

Telnet:

پروتکل Telnet برای اتصال یک سیستم به سیستم های دیگر به کار می رود. در این ارتباط سیستم درخواست دهنده محلی و سیستم درخواست گیرنده رایانه راه دور است.

Gopher:

نوع قدیمی پروتکل Http است و در این نوع کامپیوتر میزبان با سرور ارتباط برقرار کرده و موجب انتقال اطلاعات می شود. پروتکلی برای جستجو، بازیابی و نمایش اطلاعات است.

UDP:

مخفف User Datagram Protocol است و بخشی از پروتکل اینترنت به شمار می رود. بیشتر برای انتقال صوت یا ویدئو روی شبکه به کار می رود که پهنای باند در این نوع از داده ها اهمیت زیادی دارد.

DNS:

مخفف Domain Name System است و وظیفه اتصال دامنه به IP را به عهده دارد.

DHCP:

این protocol در لایه شبکه قرار دارد و مخفف Dynamic Host Configuration Protocol است. این پروتکل وظیفه تخصیص آدرس های IP به کلاینت های موجود در شبکه را به عهده دارد. این پروتکل یک رنج IP در اختیار دارد و می تواند از میان آنها به هر سیستم موجود در شبکه یک آدرس IP اختصاص دهد.

protocol

کارکرد protocol

از آنجا که پروتکل‌ها در کارکرد و پیچیدگی بسیار متفاوتند و انواع زیادی دارند. بیان کردن تعریف یا توصیفی عام در مورد آن‌ها دشوار است.

بیشتر پروتکل‌ها یک یا چند مورد از ویژگی‌های زیر را دارا هستند:

۱.شناسایی بستر فیزیکی اتصال (سیمی یا بی‌سیم) یا تشخیص وجود نقطهٔ مقصد یا نود (node) مقصد
۲.توافق مراودهٔ اتصال (هندشیکینگ)
۳.مذاکره در مورد ویژگی‌های مختلف اتصال
۴.آغاز کردن و پایان دادن به پیام‌های رد و بدل شده و برآوری نیاز ناشی از آن
۵.پایان دادن به جلسهٔ گفتگو یا اتصال
۶.قالب بندی پیام‌ها
۷.برآوردن نیاز ناشی از پیام‌های دریافتی ناقص یا بدقالب بندی شده (تصحیح خطا)
۸.دریافتن قطع ناگهانی ارتباط یا اتصال

در این مقاله آموزشی سعی بر این بود که به بررسی انواع پروتکل های موجود در اینترنت بپردازیم. در نهایت خواننده درک کند protocol چیست .چه کاربردی دارد. آشنایی با انواع پروتکل های شبکه موجب می شود صاحبان وب سایت ها به طرز ملموس و بهتری بتوانند به عملکردهای خود بپردازند.

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *